|
Псалом 29
|
ўало'мъ к~џ
|
|
1
|
1
|
|
Псало́м пі́сні обновле́нія до́му Дави́дова, 29.
|
ўало'мъ двд~въ к~џ” пњсни ѓ^бновленїя хра'ма”
|
|
2
|
2
|
|
Вознесу́ Тя, Го́споди, я́ко под'я́л м'я єси́, і не возвесели́л єси́ враго́в мої́х о мні.
|
Възнесђ тя г~и, ја%ко подъя'т# м^я, и^ не вᲆꙁвесели'лᲆ е^си вра'гъ моиX ѓ^ мнњ”
|
|
3
|
3
|
|
Го́споди Бо́же мой, воззва́х к Тебі́, і ізціли́л м'я єси́.
|
г~и бж~е мои, въꙁва'хъ к тебњ, и^ і^сцњли м^я”
|
|
4
|
4
|
|
Го́споди, возве́л єси́ от а́да ду́шу мою́, спасл м'я єси́ от низходя́щих в ров.
|
г~и възве'лъ е^си эT а%да дш~ђ мою, сплsъ мя е^си эT низ#ходя'щиX в ро'въ”
|
|
5
|
5
|
|
По́йте Го́сподеві, преподо́бнії Єго́, і іспові́дайте па́м'ять святи́ні Єго́;
|
По'йте гвsи прпDбнїи е^го, і^ и^сповњ'даите па'мяT ст~ыня е^го”
|
|
6
|
6
|
|
я́ко гнів в я́рості Єго́, і живо́т в во́лі Єго́; ве́чер водвори́ться плач, і зау́тра ра́дость.
|
ЈА/ко гнњвъ въ ја%рости е^го, и^ живо'тъ въ во'ли е^го” Ве'черъ въдвориTся плаq, и^ ꙁаё%тра ра'дость”
|
|
7
|
7
|
|
Аз же ріх во оби́лії моє́м: не подви́жуся во вік.
|
А/ꙁ же рњхъ въ ѓ^билїи моеM, не подви'жђся въ вњкᲆ.
|
|
8
|
8
|
|
Го́споди, во́лею Твоє́ю пода́ждь добро́ті моє́й си́лу; отврати́л же єси́ лице́ Твоє́, і бих смуще́н.
|
г~и во'лею твоею, пода'ждь добро'тњ моей си'лђ” эTвратилᲆ же е^си лица` свое^го, и^ бы'хъ смђще'нъ”
|
|
9
|
9
|
|
К Тебі́, Го́споди, воззову́, і к Бо́гу моєму́ помолю́ся.
|
К тебњ г~и въз#ꙁовђ, и^ к б~ђ моемђ помолю'ся.
|
|
10
|
10
|
|
Ка́я по́льза в кро́ві моє́й, внегда́ сходи́ти мі во істлі́ніє? Єда́ іспові́сться Тебі́ персть? Іли́ возвісти́ть і́стину Твою́?
|
кая' польꙁа в кро'ви моей, внегда` сходи'ти ми въ и^стлњнїе; е^да` и^сповњсть ти ся пе'рсть, и^ли въꙁвњстиᲄъ и%стинђ твою`;
|
|
11
|
11
|
|
Сли́ша Госпо́дь і поми́лова м'я; Госпо́дь бисть Помо́щник мой.
|
слы'ша г~ь, и^ поми'лова м^я, г~ь бы'сть помо'щникъ мой”
|
|
12
|
12
|
|
Обрати́л єси́ плач мой в ра́дость мні, растерза́л єси́ вре́тище моє́ і препоя́сал м'я єси́ весе́лієм,
|
ѓ^братилъ е^си пла'чъ мой въ ра'дость мнњ`, расᲄерза'лъ е^си вре'тище мое`, и^ препоя'сал мя е^си весе'лїемъ”
|
|
13
|
13
|
|
я́ко да воспоє́ть Тебі́ сла́ва моя́, і не умилю́ся. Го́споди Бо́же мой, во вік іспові́мся Тебі́.
|
ја%ко да въспое'тъ ᲄебњ сла'ва моя`, и^ не ё^милю'ся. г~и бж~е мои`, вᲆ вњки и^сповњм ти ся”
|
|
1001
|
1001
|
|
Сла́ва:
|
Слvа.
|
