|
Псалом 92
|
ўало'мъ ч~в
|
|
0
|
0
|
|
В день предсубо́тний, внегда́ насели́ся земля́, хвала́ пі́сні Дави́ду, 92.
|
В дн~ь сђбо'тныи, в#негда насели'ся земля. хвала` пњсни двDвы, ч~в”
|
|
1
|
1
|
|
Госпо́дь воцари́ся, в лі́поту облече́ся; облече́ся Госпо́дь в си́лу і препоя́сася; і́бо утверди́ вселе́нную, я́же не подви́житься.
|
Гь~ въцр~ися, в лњпотђ ся ѓ^блече`” ѓ^блече'ся г~ь в си'лђ, и^ препоя'сася. и%бо ё^твер#ди` вселе'ннђю, ја%же не поDвижится”
|
|
2
|
2
|
|
Гото́в престо́л Твой отто́лі; от ві́ка Ти єси́.
|
Готовъ прsтлъ твой эTто'лњ, эT вњка ты е^си”
|
|
3
|
3
|
|
Воздвиго́ша рі́ки, Го́споди, воздвиго́ша рі́ки гла́си своя́;
|
Въꙁдвигошя рњки г~и въꙁдвигошя рњкы` глsа свой” Во'змђтъ рњкы стрђгы своя
|
|
4
|
4
|
|
во́зьмуть рі́ки сотре́нія своя́, от гласо́в вод мно́гих.
|
эT гласовъ воD мно'гᲆ” ди'вны высоты мор#скыа, ди'венъ в# высокыX г~ь”
|
|
5
|
5
|
|
Ди́вни висоти́ морські́я; ди́вен в висо́ких Госпо́дь.
|
Свњдњнїа твоя ё^вњришася ѕњло, до'мђ твоемђ подобает# ст~ы'ни г~и, в# долготђ дн~їи”
|
|
6
|
|
|
Свиді́нія Твоя́ уві́ришася зіло́. До́му Твоєму́ подоба́єть святи́ня, Го́споди, в долготу́ дній.
|