|
Псалом 43
|
ўало'мъ м~г
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, сино́в Коре́йових, в ра́зум, псало́м, 43.
|
В конеw, сн~въ коре'ѓv, разђмъ” м~г”
|
|
2
|
2
|
|
Бо́же, уши́ма на́шима усли́шахом, і отці́ на́ші возвісти́ша нам ді́ло, є́же соді́лал єси́ во днех їх, во днех дре́вніх.
|
Бе~ ё^ши'ма на'шіма ё^слы'шахоM, и^ эTц~ы на'ши възвњсᲄі'ша нам#” дњ'ло, е^же сᲆдњ'ла въ дн~ехᲆ иX, вᲆ дн~ех# пе'рвыX”
|
|
3
|
3
|
|
Рука́ Твоя́ язи́ки потреби́, і насади́л я єси́; озло́бил єси́ лю́ди і ізгна́л єси́ я.
|
Рђка` твоя` ја^ꙁы'кы потреби` и^ насади я&” ѓ^зло'би лю'ди, и^ і^ꙁгна я&”
|
|
4
|
4
|
|
Не бо мече́м свої́м наслі́диша зе́млю, і ми́шця їх не спасе́ їх, но десни́ця Твоя́ і ми́шця Твоя́ і просвіще́ніє лиця́ Твоєго́, я́ко благоволи́л єси́ в них.
|
не ѓ^рђжїем# бо свои^м# наслњдиша ꙁе'млю, и^ мы'шца и^х# не сп~се` иX” н^о десни'ца твоя` и^ мы'шца твоя`, и^ просвᲇщенїе лица твое^го, ја%ко бл~говолил# е^си в нихъ”
|
|
5
|
5
|
|
Ти єси́ Сам Цар мой і Бог мой, запові́даяй спасе́нія Іа́ковля.
|
Ты е^си саM цр~ю мой и^ б~е мой, ꙁаповњдааи` сп~се'нїа і^а'ковля”
|
|
6
|
6
|
|
О Тебі́ враги́ на́ша ізбоде́м ро́ги, і о і́мені Твоє́м уничижи́м востаю́щия на ни.
|
ѓ^ тебњ врагы` на'ша и^ꙁбодемъ рогы`, и^ ѓ^ и'мени твое^м# ё^ничижи'м# вᲆста'ющаа на ны”
|
|
7
|
7
|
|
Не на лук бо мой упова́ю, і меч мой не спасе́ть мене́;
|
не на лђкъ бо^ мой ё^пова'ю, и^ ѓ^рђжїе мое не сп~се'т# мене”
|
|
8
|
8
|
|
спасл бо єси́ нас от стужа́ющих нам, і ненави́дящих нас посрами́л єси́.
|
спsлъ бо е^си насᲆ эT стђжа'ющыX нам#, и^ ненавидящиX насᲆ посрамилъ е^си”
|
|
9
|
9
|
|
О Бо́зі похва́лимся весь день, і о і́мені Твоє́м іспові́мися во вік.
|
ѓ% бѕ~њ похва'лимся весь дн~ь, и^ ѓ^ и'мени твоеM и^сповњмыся въ вњкы”
|
|
10
|
10
|
|
Ни́ні же отри́нул єси́ і посрами́л єси́ нас, і не ізи́деши, Бо́же, в си́лах на́ших.
|
Нн~њ же эTри'нђ, и^ посрамилъ е^си наs, и^ не и^ꙁы'деши б~е в си'лахъ на'шиX”
|
|
11
|
11
|
|
Возврати́л єси́ нас всп'ять при вразі́х на́ших, і ненави́дящії нас расхища́ху себі́.
|
Възвратил# е^си наs в#спять при враѕᲇх# нашиX, и^ ненави'дящеи насъ расхыща'хђ себњ”
|
|
12
|
12
|
|
Дал єси́ нас, я́ко о́вці, сні́ди і во язи́ціх разсі́ял ни єси́.
|
дал# е^си насъ ја%ко ѓ^вця снњди, и^ въ ја^ꙁы'цехᲆ раꙁ#сњялᲆ ны е^си”
|
|
13
|
13
|
|
Отда́л єси́ лю́ди Твоя́ без ціни́, і не бі мно́жество в восклица́ніїх на́ших.
|
эTдастъ люди своя бес цњны`, и^ не бњ мно'жество в# восклица'ниX на'шиX”
|
|
14
|
14
|
|
Положи́л єси́ нас поноше́ніє сосі́дом на́шим, подражне́ніє і поруга́ніє су́щим о́крест нас.
|
Положилᲆ е^си наs поношенїе съсњ'домъ на'шим#, подража'нїе и^ порђга'нїе сђщыM ѓ^крsтъ насъ”
|
|
15
|
15
|
|
Положи́л єси́ нас в при́тчу во язи́ціх, покива́нію глави́ в лю́дех.
|
положилъ е^си наs в# при'тчђ въ ја%ꙁы'цеX, покива'нїю главᲇ в лю'деX”
|
|
16
|
16
|
|
Весь день срам мой предо мно́ю єсть, і студ лиця́ моєго́ покри́ м'я,
|
Ве'сь дн~ь сраM мой предо' мною е^сть, и^ стђдъ лица` мое^го покры` мя”
|
|
17
|
17
|
|
от гла́са поноша́ющаго і оклевета́ющаго, от лиця́ вра́жия і ізгоня́щаго.
|
эT гласа понаша'ющиX и^ ѓ^клевета'ющыX, эT лица` вражїя и^ і^ꙁгоня'щаго”
|
|
18
|
18
|
|
Сія́ вся прийдо́ша на ни, і не заби́хом Тебе́, і не непра́вдовахом в заві́ті Твоє́м,
|
Сїа вс^я прїидо'ша на ны, и^ не ꙁабы'хом# тебе`, и^ не непра'вдихоM в# ꙁавњтњ твое'мᲆ.
|
|
19
|
19
|
|
і не отступи́ всп'ять се́рдце на́ше; і уклони́л єси́ стезі́ на́ша от путі́ Твоєго́,
|
и^ не эTстђпи` въспять срDце на'ше, и^ ё^клонил# е^си стеѕя на'ша эT пђти` твое^го”
|
|
20
|
20
|
|
я́ко смири́л єси́ нас на мі́сті озлобле́нія, і прикри́ ни сінь сме́ртная.
|
ја%ко смириl е^си наs на мњ'стњ ѓ^ꙁлобле'нїя, и^ прикры` н^ы сњнь смертная”
|
|
21
|
21
|
|
А́ще заби́хом і́м'я Бо́га на́шего, і а́ще возді́хом ру́ки на́ша к бо́гу чужде́му,
|
А/ще ꙁабы'хом# и'мя б~а на'шего, и^ а'ще въꙁдњхоM рђ'ки на'ша к# бг~ђ чюжемђ,
|
|
22
|
22
|
|
не Бог ли взи́щеть сих? Той бо вість та́йная се́рдця.
|
не бг~ъ ли взы'щетъ сихъ; той б^о совᲇсть таи'нная срDца”
|
|
23
|
23
|
|
Зане́ Тебе́ ра́ди умерщвля́ємся весь день, вміни́хомся, я́ко о́вці заколе́нія.
|
ЈА/ко тебе ради ё^мерщ#вя'еми е^смы весь дн~ь, в#мᲇнихомся ја%ко ѓ^вця` ꙁаколенїа”
|
|
24
|
24
|
|
Воста́ни, вску́ю спи́ши, Го́споди? Воскресни́, і не отри́ни до конця́.
|
в#ста'ни, вᲆскђ'ю спи'ши г~и; въскрsни, и^ не эTри'ни до конца”
|
|
25
|
25
|
|
Вску́ю лице́ Твоє́ отвраща́єши? Забива́єши нищету́ на́шу і скорб на́шу?
|
в#скђю лице твое эTвраща'еши, ꙁабыва'еши ни'щетђ на'шђ и^ печаль на'шђ;
|
|
26
|
26
|
|
Я́ко смири́ся в персть душа́ на́ша, прильпе́ землі́ утро́ба на́ша.
|
ја%ко смирися в# перьсть дш~а на'ша, прилпе ꙁемли ё^тро'ба на'ша”
|
|
27
|
27
|
|
Воскресни́, Го́споди, помози́ нам і ізба́ви нас і́мене ра́ди Твоєго́.
|
Вᲆскрsни г~и, помоѕи` наM, и^ и^ꙁба'ви насъ и^мени ради твое^го”
|
