1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Псалом 125
|
Pал0мъ рк7є
|
|
0
|
0
|
| Піснь степе́ней, 125. | Пёснь степeней, Rк7е7. |
|
1
|
1
|
| Внегда́ возврати́ти Го́споду плін Сіо́нь, би́хом я́ко уті́шені. | ВнегдA возврати1ти гDу плёнъ сіHнь, бhхомъ ћкw ўтёшени. |
|
2
|
2
|
| Тогда́ іспо́лнишася ра́дости уста́ на́ша, і язи́к наш весе́лія; тогда́ реку́ть во язи́ціх: возвели́чил єсть Госпо́дь сотвори́ти с ни́ми. | ТогдA и3сп0лнишасz рaдости ўстA н†ша, и3 љзhкъ нaшъ весeліz: тогдA рекyтъ во kзhцэхъ: возвели1чилъ є4сть гDь сотвори1ти съ ни1ми. |
|
3
|
3
|
| Возвели́чил єсть Госпо́дь сотвори́ти с на́ми; би́хом веселя́щеся. | Возвели1чилъ є4сть гDь сотвори1ти съ нaми: бhхомъ веселsщесz. |
|
4
|
4
|
| Возврати́, Го́споди, пліне́ніє на́ше, я́ко пото́ки ю́гом. | Возврати2, гDи, плэнeніе нaше, ћкw пот0ки ю4гомъ. |
|
5
|
5
|
| Сі́ющії слеза́ми ра́достію по́жнуть. | Сёющіи слезaми, рaдостію п0жнутъ. |
|
6
|
6
|
| Ходя́щії хожда́ху і пла́кахуся, мета́юще сі́мена своя́; гряду́ще же при́йдуть ра́достію, взе́млюще рукоя́ті своя́. | Ходsщіи хождaху и3 плaкахусz, метaюще сёмена сво‰: грzдyще же пріи1дутъ рaдостію, взeмлюще руко‰ти сво‰. |
