1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Псалом 125
|
Pал0мъ рк7є
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 125.
|
Пёснь степeней, Rк7е7.
|
|
1
|
1
|
|
Внегда́ возврати́ти Го́споду плін Сіо́нь, би́хом я́ко уті́шені.
|
ВнегдA возврати1ти гDу плёнъ сіHнь, бhхомъ ћкw ўтёшени.
|
|
2
|
2
|
|
Тогда́ іспо́лнишася ра́дости уста́ на́ша, і язи́к наш весе́лія; тогда́ реку́ть во язи́ціх: возвели́чил єсть Госпо́дь сотвори́ти с ни́ми.
|
ТогдA и3сп0лнишасz рaдости ўстA н†ша, и3 љзhкъ нaшъ весeліz: тогдA рекyтъ во kзhцэхъ: возвели1чилъ є4сть гDь сотвори1ти съ ни1ми.
|
|
3
|
3
|
|
Возвели́чил єсть Госпо́дь сотвори́ти с на́ми; би́хом веселя́щеся.
|
Возвели1чилъ є4сть гDь сотвори1ти съ нaми: бhхомъ веселsщесz.
|
|
4
|
4
|
|
Возврати́, Го́споди, пліне́ніє на́ше, я́ко пото́ки ю́гом.
|
Возврати2, гDи, плэнeніе нaше, ћкw пот0ки ю4гомъ.
|
|
5
|
5
|
|
Сі́ющії слеза́ми ра́достію по́жнуть.
|
Сёющіи слезaми, рaдостію п0жнутъ.
|
|
6
|
6
|
|
Ходя́щії хожда́ху і пла́кахуся, мета́юще сі́мена своя́; гряду́ще же при́йдуть ра́достію, взе́млюще рукоя́ті своя́.
|
Ходsщіи хождaху и3 плaкахусz, метaюще сёмена сво‰: грzдyще же пріи1дутъ рaдостію, взeмлюще руко‰ти сво‰.
|
