1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Псалом 13
|
Pал0мъ Gi
|
|
|
0
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 13.
|
Въ конeцъ, pал0мъ дв7ду, G‹.
|
|
1
|
1
|
|
Рече́ безу́мен в се́рдці своє́м: ність Бог. Растлі́ша і омерзи́шася в начина́ніїх; ність творя́й благости́ню.
|
РечE безyменъ въ сeрдцы своeмъ: нёсть бGъ. Растлёша и3 њмерзи1шасz въ начинaніихъ: нёсть творsй бlгостhню.
|
|
2
|
2
|
|
Госпо́дь с небесе́ прини́че на си́ни челові́чеськія, ви́діти, а́ще єсть разуміва́яй, іли́ взиска́яй Бо́га.
|
ГDь съ нб7сE прини1че на сhны человёчєскіz, ви1дэти, ѓще є4сть разумэвazй, и3ли2 взыскazй бGа.
|
|
3
|
3
|
|
Всі уклони́шася, вку́пі неключи́ми би́ша: ність творя́й благости́ню, ність до єди́наго.
|
Вси2 ўклони1шасz, вкyпэ неключи1ми бhша: нёсть творsй бlгостhню, нёсть до є3ди1нагw.
|
|
4
|
4
|
|
Ні ли разумі́ють всі ді́лающії беззако́ніє, сніда́ющії лю́ди моя́ в снідь хлі́ба? Го́спода не призва́ша.
|
Ни ли2 ўразумёютъ вси2 дёлающіи беззак0ніе, снэдaющіи лю1ди мо‰ въ снёдь хлёба; гDа не призвaша.
|
|
5
|
5
|
|
Та́мо убоя́шася стра́ха, іді́же не бі страх; я́ко Госпо́дь в ро́ді пра́ведних.
|
Тaмw ўбоsшасz стрaха, и3дёже не бЁ стрaхъ: ћкw гDь въ р0дэ првdныхъ.
|
|
6
|
6
|
|
Сові́т ни́щаго посрами́сте, Госпо́дь же упова́ніє єго́ єсть.
|
Совётъ ни1щагw посрами1сте: гDь же ўповaніе є3гw2 є4сть.
|
|
7
|
7
|
|
Кто дасть от Сіо́на спасе́ніє Ізра́їлево?
|
Кто2 дaстъ t сіHна спcніе ї}лево;
|
|
8
|
8
|
|
Внегда́ возврати́ть Госпо́дь пліне́ніє люді́й Свої́х, возра́дується Іа́ков і возвесели́ться Ізра́їль.
|
ВнегдA возврати1тъ гDь плэнeніе людjй свои1хъ, возрaдуетсz їaкwвъ, и3 возвесели1тсz ї}ль.
|
|
|
1001
|
|
Сла́ва:
|
Слaва:
|
