|
Псалом 126
|
Pал0мъ рк7ѕ
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 126.
|
Пёснь степeней, Rк7ѕ7.
|
|
1
|
1
|
|
А́ще не Госпо́дь сози́ждеть дом, всу́є труди́шася зи́ждущії; а́ще не Госпо́дь сохрани́ть град, всу́є бді стреги́й.
|
Ѓще не гDь сози1ждетъ д0мъ, всyе труди1шасz зи1ждущіи: ѓще не гDь сохрани1тъ грaдъ, всyе бдЁ стрегjй.
|
|
2
|
2
|
|
Всу́є вам єсть у́треневати; воста́нете по сіді́нії яду́щії хліб болі́зні, єгда́ дасть возлю́бленним Свої́м сон.
|
Всyе вaмъ є4сть ќтреневати: востaнете по сэдёніи kдyщіи хлёбъ болёзни, є3гдA дaстъ возлю1блєннымъ свои6мъ с0нъ.
|
|
3
|
3
|
|
Се, достоя́ніє Госпо́днє — си́нове, мзда — плода́ чре́вняго.
|
СE, достоsніе гDне сhнове, мздA плодA чрeвнzгw.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко стрі́ли в руці́ си́льнаго, та́ко си́нове оттрясе́нних.
|
Ћкw стрёлы въ руцЁ си1льнагw, тaкw сhнове tтрzсeнныхъ.
|
|
5
|
5
|
|
Блаже́н, і́же іспо́лнить жела́ніє своє́ от них; не постидя́ться, єгда́ глаго́лють враго́м свої́м во враті́х.
|
Бlжeнъ, и4же и3сп0лнитъ желaніе своE t ни1хъ: не постыдsтсz, є3гдA глаг0лютъ врагHмъ свои6мъ во вратёхъ.
|
