1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Псалом 137
|
Ѱало́мъ рл҃з
|
|
0
|
0
|
| Давида. (Аггея й Захарії). | Ѱало́мъ дв҃дꙋ, а҆гге́а и҆ заха́рїи, р҃л҃з҃. |
|
1
|
1
|
| Прославляю Тебе, Господи, від усього серця мого. Перед ангелами співатиму похвалу Тобі за те, [що Ти почув усі слова уст моїх]. | И҆сповѣ́мсѧ тебѣ̀, гдⷭ҇и, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ, и҆ пред̾ а҆́гг҃лы воспою̀ тебѣ̀, ꙗ҆́кѡ оу҆слы́шалъ є҆сѝ всѧ̑ глаго́лы оу҆́стъ мои́хъ: |
|
2
|
2
|
| Буду поклонятися перед святим храмом Твоїм і славити ім’я Твоє за милість Твою і правду Твою, бо Ти звеличив слово Твоє вище від усякого імені Твого. | поклоню́сѧ ко хра́мꙋ ст҃о́мꙋ твоемꙋ̀ и҆ и҆сповѣ́мсѧ и҆́мени твоемꙋ̀ ѡ҆ млⷭ҇ти твое́й и҆ и҆́стинѣ твое́й, ꙗ҆́кѡ возвели́чилъ є҆сѝ над̾ всѣ́мъ и҆́мѧ твоѐ ст҃о́е. |
|
3
|
3
|
| В день, коли я взивав до Тебе, Ти почув мене і вселив у душу мою силу. | Въ ѻ҆́ньже а҆́ще де́нь призовꙋ́ тѧ, ско́рѡ оу҆слы́ши мѧ̀: оу҆мно́жиши мѧ̀ въ дꙋшѝ мое́й си́лою твое́ю. |
|
4
|
4
|
| Будуть прославляти Тебе, Господи, всі царі землі, коли почують слова уст Твоїх. | Да и҆сповѣ́дѧтсѧ тебѣ̀, гдⷭ҇и, всѝ ца́рїе зе́мстїи, ꙗ҆́кѡ оу҆слы́шаша всѧ̑ гл҃го́лы оу҆́стъ твои́хъ: |
|
5
|
5
|
| Будуть у піснях прославляти путі Господні, бо велика слава Господня. | и҆ да воспою́тъ въ пꙋте́хъ гдⷭ҇нихъ, ꙗ҆́кѡ ве́лїѧ сла́ва гдⷭ҇нѧ: |
|
6
|
6
|
| Високий Господь: смиренного бачить і гордого пізнає здалека. | ꙗ҆́кѡ высо́къ гдⷭ҇ь, и҆ смирє́нныѧ призира́етъ, и҆ высѡ́каѧ и҆здале́ча вѣ́сть. |
|
7
|
7
|
| Якщо я піду серед напастей, Ти оживиш мене, простягнеш руку Твою на ворогів моїх, і спасе мене правиця Твоя. | А҆́ще пойдꙋ̀ посредѣ̀ ско́рби, живи́ши мѧ̀: на гнѣ́въ вра̑гъ мои́хъ просте́рлъ є҆сѝ рꙋ́кꙋ твою̀, и҆ сп҃се́ мѧ десни́ца твоѧ̀. |
|
8
|
8
|
| Господь воздасть за мене; Господи, милість Твоя повік. Не покидай творіння рук Твоїх. | Гдⷭ҇ь возда́стъ за мѧ̀: гдⷭ҇и, млⷭ҇ть твоѧ̀ во вѣ́къ: дѣ́лъ рꙋкꙋ̀ твоє́ю не пре́зри. |
