1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Псалом 28
|
Ѱало́мъ к҃и
|
|
0
|
0
|
| Псалом Давида. [Після закінчення свята кущів]. | Ѱало́мъ дв҃дꙋ, и҆схо́да ски́нїи, к҃и҃. |
|
1
|
1
|
| Принесіть Господу, сини Божі, принесіть Господу молодих ягнят, принесіть Господу славу і честь. | Принеси́те гдⷭ҇еви, сы́нове бж҃їи, принеси́те гдⷭ҇еви сы́ны ѡ҆́вни, принеси́те гдⷭ҇еви сла́вꙋ и҆ че́сть: |
|
2
|
2
|
| Віддавайте Господу славу імені Його. Поклоняйтеся Господу в дивній святині Його. | принеси́те гдⷭ҇еви сла́вꙋ и҆́мени є҆гѡ̀: поклони́тесѧ гдⷭ҇еви во дворѣ̀ ст҃ѣ́мъ є҆гѡ̀. |
|
3
|
3
|
| Голос Господній над водами, Бог слави загримів. Загримів Господь над водами великими. | Гла́съ гдⷭ҇ень на вода́хъ, бг҃ъ сла́вы возгремѣ̀, гдⷭ҇ь на вода́хъ мно́гихъ. |
|
4
|
4
|
| Голос Господа могутній, голос Господа величний. | Гла́съ гдⷭ҇ень въ крѣ́пости, гла́съ гдⷭ҇ень въ великолѣ́пїи. |
|
5
|
5
|
| Голос Господа ламає кедри, Господь сокрушає кедри ливанські. | Гла́съ гдⷭ҇а, сокрꙋша́ющагѡ ке́дры: и҆ стры́етъ гдⷭ҇ь ке́дры лїва̑нскїѧ, |
|
6
|
6
|
| Від голосу Його гори скачуть, як телята, Ливан і Сиріон — як молоді єдинороги. | и҆ и҆стни́тъ ѧ҆̀ ꙗ҆́кѡ телца̀ лїва́нска: и҆ возлю́бленный ꙗ҆́кѡ сы́нъ є҆диноро́жь. |
|
7
|
7
|
| Голос Господа викрешує полум’я вогню, | Гла́съ гдⷭ҇а, пресѣца́ющагѡ пла́мень ѻ҆гнѧ̀. |
|
8
|
8
|
| від голосу Господа трясеться пустеля. Потрясає Господь пустелю Кадеську. | Гла́съ гдⷭ҇а, стрѧса́ющагѡ пꙋсты́ню: и҆ стрѧсе́тъ гдⷭ҇ь пꙋсты́ню кадді́йскꙋю. |
|
9
|
9
|
| Голос Господа розроджує ланей і оголює ліси. В храмі Його все говорить про Його велич. | Гла́съ гдⷭ҇ень, сверша́ющїй є҆лє́ни, и҆ ѿкры́етъ дꙋбра̑вы: и҆ въ хра́мѣ є҆гѡ̀ всѧ́кїй глаго́летъ сла́вꙋ. |
|
10
|
10
|
| Господь возсів на Престолі над водами великими і як Цар буде над нами повіки. | Гдⷭ҇ь пото́пъ населѧ́етъ, и҆ сѧ́детъ гдⷭ҇ь цр҃ь въ вѣ́къ. |
|
11
|
11
|
| Господь дасть силу народу Своєму, Господь миром благословить людей Своїх. | Гдⷭ҇ь крѣ́пость лю́демъ свои̑мъ да́стъ, гдⷭ҇ь блгⷭ҇ви́тъ лю́ди своѧ̑ ми́ромъ. |
